«به نام انسانیت که زیباترین رسم»

در هنگام عبور ماه میان زمین و خورشید نوعی جذبه عجیب در قلب انسان راه میابد و همه چیز ممکن می شود همه چیز! قدرت آن غیر قابل انکار ٬ زیبایی آن خیره کننده جذبه آن مقدس معنای آن غیر قابل درک و به همان سرعتی که پدید میشود ناپدید نیز می شود و ما را در نا چیزی خود تنها می گذارد.

آیا این تکامل که ما رو حرکت میده ؟

آیا علم مسیرمون رو مشخص میکنه؟

بعضی وقتها سوال ها قوی تر از جواب ها هستند ! سیر تکامل اغلب یک روند خشن و ناقصه یک جنگ بین موجودیت و چیزی که تازه متولد شده٬ در میان این تولد ها اخلاق معنی واقعی خودش را از دست میدهد! پرسش درباره خوبی و بدی یک انتخاب باقی میذاره زنده بودن یا مردن.

ما موجوداتی هستیم که به گذشته خود علاقه مندیم خاطرات به ما صدا میدن اون ها شواهد تاریخی رو برایمان به یاد میاورند و متوجه میشویم زمین بزرگتر از اونی هست که فکر کنی بتونی از چیزی پنهان بشی از سرنوشت  از خدا.((برداشت از خدا به عهدی خواننده می باشد))

برای هر چیزی یک دلیل و برای هر هدف یک زمانی وجود داره . زمین با سرعت ۱۰۰۰ مایل در ساعت به دور خودش می چرخه همچنان که ما نا امیدانه در حال فرار کردن از خودمانیم!

و من کننده ی سوال های سخت می باشم ! این نوشته دیگر برای خودم نیست بلکه برای کسی می باشد که خواننده است. برای شما  که همه چیز برایتان غیر ممکن است.