«به نام انسانیت که زیباترین رسم»
 
سلمان رشدی در کتاب "بچه‏های نیمه شب" می‏نویسد: نیمه شب، درست در لحظه‌ای که عقربه‌های ساعت روی هم می‌افتند ( همان‌گونه که هندی‌ها به نشانه‌ی احترام دو کف دستشان را به‌هم می‌چسبانند ) بچه‏هایی زاده می‏شوند که توانایی‏های خارق‏العاده دارند.
و من درست در ساعت دوازده نیمه شب بیست و هشتم بهمن ماه به دنیا آمدم...
اما هنوز توانایی در خود پیدا نکردم!