«به نام انسانیت که زیباترین رسم»
 
می‏گوید: این طرز نگاه، این طرز فکر، این احساس، حیوانی است.
می‏گویم: انسان نمی‏خواهد و نمی‏تواند دوست بدارد!
پ.ن: این حیوان است که با همه‏ی وجود می‏فهمد، می‏تواند احساس ‏کند و می‏خواهد که دوست بدارد.