«به نام انسانیت که زیباترین رسم»

دلتنگی‏مان را برای آزادی و دلخواه دیگران بودن از رخنه هایش تنفس می‏كنیم من و تو توان آن را یافتیم كه پر گشاییم كه خود را بگشاییم
پ.ن: هرگز ما بودن را نخواستم، ما شدن را، یکی شدن را، عشق یکی شدن نمی‏شناسد. عشق یعنی من، یعنی تو، یعنی همه‏ی تفاوت‏هایمان، یعنی اختلاف‏هایمان. من و تو عشق هستیم، ما عادت است و عشق عادت نمی‏شود.