نوشته های یک آدم کمی معمولی

زمانی که کرور کرور بمب از آسمان میبارید و آن لحظه که خروار خروار آتش نصیبمان بود دلمان به استواری زمین زیر پاییمان خوش بود ، چه شده که امروز زمین این مادر همیشه مهربان اینچنین به خشم آمده است ، با زمین چه کرده ایم ؟
خداوندا آیا این ، گوشه ای از رستاخیز موعود است . پروردگارا بندگان سرکش خود را در پناه رحمت بی پایانت گیر .
آب از تو ، خاک از برای تو ، مائیم بندگان تو ، اهریمن فرشته ی محبوب تو ، سزاست اینچنین سرنوشتی !
ما به خواست خود نیامده ایم و به قدرت خود هم نمیرویم ، عدالت نباشد در این بازی ببازیم .

  برای ۲۱ خرداد!