نوشته های یک آدم کمی معمولی

زنان هرگز دو مرد را از یاد نمی‏برند. اوّلین مردی که عاشق‏اش شدند و نخستین مردی که در آغوشش خوابیدند.
نخستین عشق با افسوس، نفرت و اشک به یاد می‏آید و اوّلین عشق‏بازی با حسرت، لذت و لبخند.
پ.ن: و بیچاره زنی که اشک و لبخندش به یاد یک نفر باشد...